Kara Büyü

    Kara büyü insanlık tarihi kadar eski olan, zarar vermek amacı güdülerek yapılan kötülüğe hizmet etmek amacı ile uygulanan yıkıcı ağır bir büyüdür.

    Eski Mezopotamya ve Mısır'dan günümüze, tılsımlı sözler ve büyü için formüller içeren çok sayıda yazılı metin kalmıştır. Bu kültürlere ilişkin anlatılanların çoğunda, törensel uygulamaların hemen hemen hepsi büyü olarak kabul edilir. Bunun nedeni, araştırmacıların bu kültürleri mantık öncesi düşüncenin örneği sayması ve dinsel metinleri de bunun kanıtı olarak görmesidir.

    Örneğin, Eski Mısırlıların firavunları tanrı kral olarak kabul etmesi, dolayısıyla da onların doğayı ve bereketi denetlediğine inanması, birçok araştırmacı tarafından firavunların büyü uyguladıkları biçiminde yorumlanmıştır.

    Oysa bu durum daha çok firavunların sınırsız gücünün ifadesini yansıtmaya yönelik ve tanrısal statüde olduklarını kabul ettirmeye çalışmalarından kaynaklanmaktadır. Eski Mısır ve Mezopotamya'dan kalan kutsal tılsımlı sözler ve manevi metafizk işlemlerin çoğu Kara büyücüleri kovma amacı taşırdı.

    Ateşe, tuza ve suya söylenen, cinlerle iletişim kurmaya yarayan tılsımlı sözlerde vardır. Daha eski yüzyıllardan, özellikle İ.S. 1-4. yüzyıllar arası dönemden kalma Yunan ve Mısır papirüslerinde oldukça ilginç büyü örneklerine rastlanmıştır.

    Bu örnekler, hayvanlara ve hayvansal töze ilişkin büyü reçetelerini, büyü için yapılacak tören hazırlıklarını ve büyü nün etkisini artırmak için uyulması gereken arınma koşullarını ayrıntılı biçimde betimler.

    Eski Roma'da daha çok kara büyü ye ve bir büyü nün etkisini gidermek yada önlemek için yapılan karşı büyüye ağırlık verilmiştir. Bu durum, yeni ortaya çıkan kentli sınıf üyelerin, rakiplerini hem maddi anlamda, hem de büyü ile alt edebilmek için kendi güçlerine dayanmak zorunda oluşuyla açıklanabilir. Aşk, iş, spor karşılaşmaları ve hitabet sanatında zafer kazanılmak için kullanılan tılsımlı sözlerin yanı sıra, rakip büyücülerden korunmak amacıyla yapılmış, kara büyü karşıtı usullere de rastlanmıştır.